پيش از اين که لااقل به خوابم میآمدی ... آنقدر ناليدم که ديگر همين را هم دريغام کردی؟ ماجرای نالم و ترسم که او باور کند انگار واقعيت داشت. ديگر فقط برايم يک خاطرهای، حتی از تو تصويری هم ندارم که به ديدن گاه به گاهاش دل خوش کنم.
گاهی که گوشهی ماه مینشستی آرام میگرفتم اما ديگر حتی بر لبهی ماه هم نمینشينی ... اين ماهِ اين آسمان برايم ترسناک است ... میترسم از نور سرد مرگآورش ...
درماندهتر و بیپناهتر از آنم که بتوانم باور کنم خدايی هم وجود دارد ... يکی هم آن بالا نشسته و به همهی درد من نگاه میکند و باز هم تاب میآورد که هيچ کاری نکند ...
پسر جان! به چه زبانی بگويم من نه تاب آزمايشات را دارم و نه حس و حال سوال و جواب پس دادنات را ... يک بار ديگر هم که اعتراف کرده بودم بازندهام ... دست از سر من بردار ... برو خدايی خودت را بکن و بیخيال من باش ... اين همه آدم بیکار در دنيايت ريخته که کشته و مردهی آزمايشات تو هستند، از خدايشان هم هست که سراغشان بروی ... من نيستم!! به چه زبانی بگويم آخر؟؟؟ نمیگذاری يک آب خوش از گلويم پايين برود؟ ... پس فردا جواب خودت را چه میدهی؟ ها؟؟؟
میخواستم بنويسم اميدوارم اينطور که از من جواب میکشی با ديگرانی که با من هم چنين میکنند همانگونه رفتار کنی اما دلم نيامد ... بگذار راحت باشند ... همان نادانی خودشان بس است ... [ساغر هم حرف مرا نوشته]
درخت گردويي در يک پديده نادر در نصرآباد پيشکوه يزد به صورت خوشه اي 6تا 8 تاييِ گردو ميوه داد.
به گزارش خبرگزاري کانون دانش آموزي(پانا)، "غلامحسين غضنفري" کشاورز پرورش دهنده ي اين درخت گردو وجود چنين پديده اي را با وجود خشکسالي فراوان امري بي سابقه خواند.
وي افزود: سال گذشته اين درخت گردو به علت سرمازدگي محصولي نداشت.
گفتني است منطقه نصرآباد از مناطق ييلاقي استان يزد است و در فاصله 60 کيلومتري مرکز استان واقع شده و از عمده ترين مراکز توليد محصول گردو در سطح استان يزد مي باشد.
|
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
پس از تجربه یک ماهه غربت، هجرت، دوری و مهمتر از آن دلتنگی، چه برای قوم، چه دوستان و صد البته نادوستان، چند روزی است "مهمان" خانه هستم. اینک در این فضا در آینه دیگران خود را مهمان می دانم هرچند مرا نیز به عادت گذشته و ادب "میزبان" خطاب می کنند و بر این لقب اصرار ولی گویا داستان هجرت داستانی از پیش نوشته شده است که هیچ کسی را یارای تغیرش نیست حتی به کوشش نویسنده اش.
در این مدت کوله ام از تجربیات خاصی سنگین تر و رنگین تر شده و شاید مهمترین مسقطی سفر "تعامل" باشد. واژه ای که برای همزیستی در طبیعت جهانی و جامعه شبه انسانی به دانستنش سخت دلخوشم. تلاشم از درک تمام پستوهای تنگ و تاریکش به غایت وسیع رخ نموده و شاید هجرت به رسم من، بهترین زمان برای چیدمان پستوی ذهن جامعه باشد.
گذر از دنیای واقعی به مجازی در این هجرت ممکن نبود و دقایق وبگردی در خیال، عطش کلیک کردن، خواندن و خواندن و خواندن ... بود و تمامی رنگ هاو عکس ها و لحن ها به مژه بر هم زدنی می پرید و تنها همان عطش هوسناک باقی می ماند.
وقتی به هجرت و بازگشت فکر می کنم خیال های کذایی بر ذهنم می گذرد. هجرت چیست؟ چه تاثیری بر زندگی ات می گذارد ... شاید هجرت راهی است در میان راه هایی است که باید رفت و به پایان برد. بریدن نیست، قدم گذاشتنش در دایره اختیار آدمی است کشفش در بستر توان طبیعت و زمان.
هجرت بریدن نیست، حسرت خوردن بر گذشته ها نیست. هجرت کلیک روی گزینه دلخواه و شاید غیر آن با اختیار است، برنامه و استراتژی می خواهد، دلتنگی و مهمتر از همه کوله ای ساختن برای جمع کردن تحفه ای به نام "خاطره" است، خاطراتی که در دوره قبل از هجرتت رنگ واقعیت گرفته و تو اینک در زوم کن تاریخ زندگی ات با شماره ثبتش می کنی.
آنهایی که مهاجرند و برنامه ای دارند، در فکر بازگشتند و من نیز در زمره آنانم. اینک در روزگار هجرت با خاطره های زندگی سیر می کنم و شاد از اینکه شاید که آینده با "خاطره خاطره ها" دلخوش.
برای حیاط خلوت تنهایی نیز یک بازی به گمانم زیبا ابداع کرده ام، تک تک دوستان ات را به یاد می آوری و خاطرات اولی برخورد، اولین گفتگو، اولین لبخند و اولین دست رفاقت را به ذهن می آوری و اگر یافت نشد، آنجور که دلت می خواهد و دلش می خواهد، می سازی، آرام و متین با خط خوش در دفتر خاطراتت ثبت می کنی.
بازی لذت اوری است.
پی نوشت: ورود دو نشریه جذاب یزدی را به فضای مجازی وب به آقایان سلطانزاده( مدیرمسئول هفته نامه آیینه یزد) و آقای آذرنگار (مدیرمسئول هفته نامه بشارت نو یزد ) صمیمانه تبریک می گویم. جایخالی مطبوعات یزدی در جستجوی گوگل به شدت احساس می شد وشاید اینترنت راه دیگری بر افزایش توان مطبوعات یزدی باشد. امید که این دو نشریه چپگرای یزدی بر شکستن چوب حماقت دیگران بر چرخ زندگی اشان مسلط شوند.
خیلی کمتر پیش می آید اهل دانلود موسیقی از اینترنت باشم چراکه اولا سرعت پایین کلانکتم مجال دانلود را از من گرفته و در ثانی مجال هم خودش برای خودش برنامه دارد . جایی خالی به من نمی دهد، اما چند وقت پیش دنبال یک نسخه موسیقیایی متن یک فیلم بودم، چراکه حاشیه سیاسی خاصی داشت و جستجو کردن و شنیدن آن برایم جذاب بود، هر چه جستجو کردم، همه سایت ها و وبلاگ ها دارنده آن، مرا به یک جا لینک دادند، اول باورم نمی شد که اسم سایت را درست دیده ام یا نه.
ولی درست بود، سایت یزد موزیک، یک شهروند یزدی سایتی را با مشخصات خاصی در دات آی آر به ثبت رسانده و مدت زمانی است لقب عنوان مرجع دانلود انواع موسیقی را از آن خودکرده، برایم جذاب بود ... یزد و یک رسانه قوی!